(17
f
IP-
10 wee
jS
amotrdsRiudomeu-
1
il
gn
?yTYe
ZDs
n 5. 2
iulre
e
I
7 4.
2
FAma
T.
Jrg 53, nr. 35 28 augustus 2015
verleidelijke appel.
Zaterdag
29 augustus 19.15 uur
Parochietel: 06 - 21371917 Pastoor J. Boon 545055
Zaterdag
Dinsdag
29 augustus 19.15 uur
1 september 19.00 uur
Redactie: Dorpsraad Ysselsteyn
Email: ynb@live.nl
www.ysselsteyn.dorpenvenray.nl/nieuwsblad
Misdienaars
Anne en Toni Verhaegh
pastoor J. Boon
Misintenties van 29 augustus t/m 4 september
(CD muziek) Uit dankbaarheid voor een 90 jarige
Ouders Lemmens-Poels en overleden familie;
Wilhelmus Bollen en echtgenote Hendrina en dochter Maria;
Drika Jaspers-Lammers vanwege haar verjaardag en
echtgenoot Jan Jaspers en overleden familie;
Jaardienst Jeu Claessens.
Van de parochie:
VERLEIDENLIJKE APPEL
Besteedde ik enkele weken geleden aandacht aan het gebeuren in het plaatsje Babel, vandaag wil ik nog
meer teruggaan in de bijbelse geschiedenis. Wat er gebeurde in die mooie tuin die onze lieve Heer aan
Adam en Eva gegeven had, is bij iedereen wel bekend. Ze kwamen voor een grote verleiding te staan. En
toen gebeurde het gegoochel met die befaamde appel. Adam zegt dat het de schuld van de vrouw is dat hij
van die appel gegeten had. Eva op haar beurt vindt dat de slang heeft ‗gemaakt‘ dat zij deed wat zij deed.
Niemand neemt verantwoordelijkheid en op het eind heeft iedereen een geweldige kater. En ook dat is
allemaal de schuld van de ander. Nu we het toch over de appel hebben, u kent deze vast wel van het logo
van een computerfabrikant: een appel met een flinke hap eruit. In combinatie met het verhaal van Adam
en Eva kunnen we hier ook verleiding en zonde in zien. Ook voor religieuzen. Zo las ik laatst in het
Katholiek Nieuwsblad dat er een abt is die zich hier zorgen over maakt. Er wordt gebruik gemaakt van
het internet onder het mom van het verspreiden van de spiritualiteit, maar de werkelijkheid is dat het
surfen over het net de religieuzen doet verwereldlijken. Menige religieus die een roeping waarneemt zegt
deze vaarwel, niet omwille van het celibaat maar door oversten die hun meegebrachte computers willen
wegnemen. Waar is de persoonlijke verantwoordelijkheid nog van de geroepene tegenover onze lieve
Heer? Ik denk dat menige priester en trouwens iedereen zich deze vraag eens mag stellen. Waar we goed
in zijn is het afschuiven van verantwoordelijkheid. Als er in relaties problemen opduiken dan moeten
instanties deze maar oplossen of, nu de scholen hun deuren weer openen, zijn zij het die de kinderen maar
alles moeten bijbrengen, ook zaken die eigenlijk thuis geleerd moeten worden. En als de school de
verantwoordelijkheid, die bij de ouders ligt, niet op zich neemt wordt er verhaal gehaald. Waar blijft onze
persoonlijke verantwoordelijkheid? In de dezelfde uitgave van het Katholiek Nieuwsblad waar ik eerder
uit putte, stond ook een citaat uit de Volkskrant: ―We spreken over het recht van ouders op een kind, maar
het recht van een kind op ouders wordt gemakkelijk weggewuifd.‖ Nu de vakantieperiode erop zit en het
‗normale leven‘ weer begint waarin we onze eigen verantwoordelijkheid dienen te dragen een moment
om eens na te denken wat die verantwoordelijkheid voor mij persoonlijk inhoudt en of ik deze wel op me
neem, met andere woorden: kijk of durf ik naar mijzelf te kijken of neem ik nog een hap uit die
til
P
f
C
Ysselsteyns
NieuwsBlad
6007 -
