Ontginningen (3)
-21 -
Met goedvinden van Lei Custers kon Pietje Muysers de kalk op grond van
Custers lossen en later na de winter naar zijn boerderij transporteren, als de
wegen daartoe geschikt waren. Als gevolg daarvan bleef de kalk zolang op de
grond van Custers liggen dat de grond te basisch werd, zodat er jaren daarna
geen aardappelen meer op verbouwd konden worden. Het enige gewas dat er
nog op te telen was, bleek seradelzaad te zijn. Uiteraard kwam dit euvel als
gevolg van de slechte wegen niet alleen in Oirlo voor.
i Bewerkingen
2e Het in cultuur brengen van deze 'nieuwe’ gronden
T verliep als volgt: eerst maakte men de bovengrond
Alle j Ors los met een ijzeren eg of met een cultivator, zodat de
------------------ kunstmest meteen door de grond werd gewerkt. Daarna
bracht men het bacterieleven op peil. Daartoe werden de ‘nieuwe’ gronden
geënt. Op het oude veld waar lupinen en seradelle hadden gestaan, werden
enkele karren met teelaarde geladen en met de schop over de nieuwe grond
gestrooid.
Het eerste jaar werd omstreeks half maart tot half april seradelle of lupine
gezaaid om veel bacteriën in de grond te krijgen. Het tweedejaar teelde men
dan rogge op deze gronden.
In de eerste jaren moest ook nog zwaar bijgemest worden en groenbemesting
worden toegepast, zodat in latere jaren ook aardappelen, haver en andere
producten konden worden verbouwd, De landbouwgronden die in of om het
dorp lagen, waren veelal omzoomd door houtwallen. Deze leverden brandhout
en uit de wallen werden rotte bladeren geschraapt om als mest op het land te
dienen. Vroeger hadden de houtwallen ook nog een andere functie, namelijk
om zandverstuivingen tegen te gaan.
Na de oorlog 1914-1918 werden veel bossen gekapt, heidegrond omgeploegd,
heidevennen ontwaterd en houtwallen geslecht. Tot 1900 werden ook nog
kleine percelen boekweit en vlas geteeld, voornamelijk voor eigen gebruik.
De eerste ontginningsboer in de Hei (vóór 1916) was Pietje Muysers. Hij
begon zijn boerenbedrijf aan de Meerlose weg aan de Oostkant van het
Boddenbroek. Aangezien in het algemeen heidegrond te zuur is om er na
ontginning een redelijk aantal soorten landbouwgewassen op te verbouwen,
moest de grond bekalkt worden. Kalk was verkrijgbaar via bestelling aan
het station in Oostrum. De wagons van de NS moesten echter vrij snel leeg
gemaakt worden en de kalk moest dan zo vlug mogelijk worden afgehaald.
Het was Pietje Muysers echter onmogelijk om per kar de kalk in de winter
naar huis te vervoeren. De wegen waren'daartoe veel te slecht. Daar was geen
doorkomen aan.
