a Ontginningen ichting AaSALL Daaromheen kwamen uitgestrekte heidevelden voor, dennen-bossen sloten daarbij aan en vormden Kunstmest -25- Vernieuwingen Voor de boeren op de zandgronden was een volkomen nieuw tijdperk ingetreden. Men was veel minder afhankelijk van de natuurlijke rijkdom aan voedingsstoffen in de grond. Geleidelijk ging men het akkerbouw-gebied uitbreiden. Eerst zocht men de beste stukjes heidegrond uit. Maar later kwamen ook de minder goede heidegronden aan de beurt. Meestal werden deze gronden met twee paarden voor de ploeg voorbewerkt. (volgende keer meer) Rond 1900 kwam hier verandering in. Er kwam chilisalpeter op de markt. Dit was een natuurlijk natriumnitraat, ook wel chili genoemd. Daarnaast kon men ook Peruguano kopen. Dit is gedroogde zeevogel- mest afkomstig van de kust in Peru. In het begin kocht men deze meststoffen in zeer kleine hoeveelheden, omdat ze voor die tijd erg duur waren. Geld was er niet veel in omloop, zeker niet om daar ook nog mest voor te kopen. Geleidelijk aan verschenen ook andere kunstmeststoffen op de markt zoals kalk, thomasslakken (meel van slakken uit hoogovens bij de staalbereiding verkregen), kalizouten en andere stikstof-meststoffen. De boeren leerden vooral op de landbouwcursussen deze meststoffen kennen en er mee omgaan. Hier door was het mogelijk om meer en betere voedingsstoffen voor de plant in de grond te brengen dan met potstalmest. Het was echter geen organische bemesting zoals voorheen. Het grote voordeel was dat men niet meer afhankelijk was van de hoeveelheid grasland, het aantal koeien, het type stal en het vele zware werk bij het verkrijgen van potstalmest. t Rondom de kerk en in het Molenveld lagen vroeger - - diepzwarte gronden afkomstig van potstalmest. "Teen Dit was van oudsher het akkerbouwgebied. de grens van het dorp, behalve in de richting Oostrum-de Blakt (de Paes), daar waren weilanden. Om gewassen te telen heeft men onder andere voedingsstoffen voor de plant nodig. In de vorm van potstalmest werden deze stoffen eeuwenlang op de akkers gebracht.

Oirlo's dorpsblad 't Krèntje | 2011 | | pagina 14