De ziekenzalving
Een sacrament
voor de levenden
3
De ziekenzalving is allereereerst bedoeld voor hen
die ziek zijn. Te lang hebben wij ze beschouwd als
het middel bij uitstek om de dood in te luiden.
De zieke vraagt echter om verlichting en opwekking,
in zijn ziekte kan hij zich door de zalving
verbonden voelen met Jezus.
De ziekenzalving mag daarom niet uitgesteld worden
tot de laatste ogenblikken van het leven. Het is
in de regel geen sacrament van stervenden.
Zij is bestemd voor alle zwaar zieken, ook voor
hoogbejaarde personen die de last van hun ouderdom
dragen. Of voor personen die zich moeten
voorbereiden op een zware operatie.
Zij kan ook herhaald worden, bijvoorbeeld wanneer
een zieke na de eerste zalving weer beter is
geworden.
Zij staat echter niet los van alle andere zorgen
en attenties waarmee de zieke in het gezin of in
het ziekenhuis wordt omgeven. De blijken van
meeleven, bezoeken en bloemen, maar ook de
toegewijde zorg van gezinsleden, geneesheer en
verplegend personeel zijn de allereerste tekenen
van Gods goedheid en bezorgdheid. Zij vertolken
het heil dat God elke mens wil aanbieden. De Heer
zelf is in dat alles aanwezig. 5Ik was ziek en
gij zijt Mij komen bezoeken’ (Mat. 25,30).
Is iemand onder u ziek?
Laat hij dan de priester roepen.
Deze zal hem in de naam van de Heer
met olie zalven en voor hem bidden.
En het gelovige gebed
zal de zieke een steun zijn
en de Heer zal hem bijstaan.
-En als hij zonden heeft begaan,
zullen ze hem vergeven worden.
Jak. 5, 14-15
